Η Βίκυ Μοσχολιού υπήρξε μία από τις σημαντικότερες και πιο αγαπημένες λαϊκές ερμηνεύτριες της Ελλάδας. Με τη βαθιά αισθαντική φωνή της, τη χαρακτηριστική βραχνάδα και την αξεπέραστη ερμηνευτική της δύναμη, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στο ελληνικό τραγούδι. Το ρεπερτόριό της κινήθηκε με μοναδική άνεση από το λαϊκό και το ρεμπέτικο μέχρι το έντεχνο και το ελαφρολαϊκό, ενώ η αυθεντικότητα, η απλότητα και η δωρική σκηνική της παρουσία την καθιέρωσαν ως μία από τις πιο σπουδαίες φωνές της ελληνικής μουσικής ιστορίας.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στην περιοχή του Μεταξουργείου και μεγάλωσε στο Αιγάλεω. Από μικρή έδειξε την αγάπη της για το τραγούδι, ενώ οι δυσκολίες της εποχής διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της και τη βαθιά συναισθηματική χροιά που αργότερα θα χαρακτήριζε τις ερμηνείες της. Όπως είχε δηλώσει η ίδια σε συνέντευξη της, ονειρευόταν από μικρή να γίνει τραγουδίστρια. Ανέβαινα στην ταράτσα, έπαιρνε μια παλιά σωλήνα για μικρόφωνο και τραγουδούσε. Εμφανίστηκε σε μικρή ηλικία σε μια εκπομπή ταλέντων μαζί με μια φίλη της και έτσι, άνοιξε σιγά σιγά ο δρόμος για μια μοναδική καριέρα.

Το επαγγελματικό της ξεκίνημα έγινε το 1962 στο νυχτερινό κέντρο «Η Τριάνα του Χειλά», όπου εμφανιζόταν δίπλα στον Γρηγόρη Μπιθικότση και τη Δούκισσα. Εκεί την ανακάλυψε ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο οποίος αναζητούσε μια νέα γυναικεία φωνή για τις ανάγκες μιας κινηματογραφικής παραγωγής του Φίνου.. την θρυλική «Λόλα».

Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ήταν αρχές του 1964 όταν ο Ντίνος Δημόπουλος και το συνεργείο της Φίνος Φιλμ δούλευαν πυρετωδώς στα γυρίσματα της περίφημης «Λόλας». Η αναπαράσταση του βασικού δρόμου της Τρούμπας έξω από τα στούντιο των Αγίων Αναργύρων είχε ολοκληρωθεί και ήταν έτοιμοι να γυρίσουν την τελευταία σκηνή της ταινίας. Ο Σταύρος Ξαρχάκος αναζητούσε μια τραγουδίστρια που θα ερμήνευε το τραγούδι «Χάθηκε το φεγγάρι» και αρχικά η πρόταση είχε γίνει στην Καίτη Γκρέυ, όμως οι διαφωνίες με την παραγωγή οδήγησαν σε αναζήτηση νέας φωνής.

Ένα βράδυ, οι άνθρωποι της παραγωγής βρέθηκαν στην «Τριάνα του Χειλά» και άκουσαν τη νεαρή Μοσχολιού, που δεν είχε ακόμη κλείσει τα είκοσί της χρόνια. Η φωνή της τους μάγεψε αμέσως και την επόμενη ημέρα βρισκόταν ήδη στο πλατό της «Τρούμπας», στο σκηνικό που είχε στηθεί στα στούντιο της Φίνος Φιλμ στους Αγίους Αναργύρους. Το γύρισμα πήρε τρεις μέρες να ολοκληρωθεί και δεν υπήρξε ούτε ένα κοντινό πλάνο στη νέα τραγουδίστρια. Καθισμένη σε ένα παράθυρο της κινηματογραφικής γειτονιάς, ερμήνευσε το «Χάθηκε το φεγγάρι» και, μέσα από αυτή τη λιτή αλλά μαγική εμφάνιση, γεννήθηκε ένα νέο μεγάλο αστέρι του ελληνικού τραγουδιού.

Μάλιστα σε συνέντευξη της είχε δηλώσει: “O Σταύρος Ξαρχάκος με καθιέρωσε και ήταν αποφασιστική στιγμή στην εξέλιξή μου. Είπα το “Χάθηκε το φεγγάρι” και η επιτυχία φτερούγισε κοντά μου”.

Η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια, με εμφανίσεις και τραγούδια που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό.

Η ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

Παράλληλα με τις εμφανίσεις στον κινηματογράφο, η Βίκυ Μοσχολιού είχε τεράστια δισκογραφική πορεία, με περισσότερους από σαράντα προσωπικούς δίσκους και συνεργασίες με τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες και στιχουργούς, όπως οι Σταύρος Ξαρχάκος, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Απόστολος Καλδάρας, Δήμος Μούτσης και πολλοί άλλοι.

Ανάμεσα στα τραγούδια που άφησαν εποχή ξεχωρίζουν τα «Πάει, πάει», «Αλήτη», «Πού πας χωρίς αγάπη», «Ναύτης βγήκε στη στεριά», «Οι μετανάστες», «Άνθρωποι μονάχοι», καθώς και δεκάδες ακόμη μεγάλες επιτυχίες. Δύο από αυτές, μάλιστα, έδωσαν το όνομά τους σε ιστορικά νυχτερινά κέντρα της Αθήνας: «Τα Δειλινά» και «Τα Ξημερώματα».

Τη δεκαετία του ’70 πήρε μια τολμηρή απόφαση για την εποχή: άφησε τις μεγάλες πίστες και τα υψηλά κασέ για να τραγουδήσει σε γνωστές μπουάτ της Πλάκας, φέρνοντας το λαϊκό τραγούδι πιο κοντά στο έντεχνο και στο απαιτητικό αθηναϊκό κοινό. Η επιλογή αυτή θεωρήθηκε πρωτοποριακή και επηρέασε σημαντικά την εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού.

Οι εμφανίσεις της στο εξωτερικό —ιδιαίτερα σε Λονδίνο, Παρίσι και Νέα Υόρκη— γνώρισαν τεράστια επιτυχία και ανέδειξαν τη φωνή της ως μία από τις σημαντικότερες πρέσβειρες του ελληνικού τραγουδιού.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ

Η Βίκυ Μοσχολιού υπήρξε άνθρωπος χαμηλών τόνων, με ήθος, απλότητα και αξιοπρέπεια. Παρά τη μεγάλη δημοτικότητα και επιτυχία της, κράτησε πάντοτε αποστάσεις από τη δημοσιότητα και τις υπερβολές της νυχτερινής ζωής.

Ήταν παντρεμένη με τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Μίμη Δομάζο και απέκτησαν μαζί δύο κόρες. Η οικογένειά της αποτελούσε πάντα προτεραιότητα στη ζωή της, ενώ όσοι συνεργάστηκαν μαζί της μιλούσαν για έναν άνθρωπο με καλοσύνη, σεμνότητα και βαθιά ευαισθησία.

ΘΑΝΑΤΟΣ

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η Βίκυ Μοσχολιού έδωσε γενναία μάχη με τον καρκίνο, την οποία αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια και σιωπηλή δύναμη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Έφυγε από τη ζωή στις 16 Αυγούστου 2005, σε ηλικία 62 ετών, σκορπίζοντας βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τη λάτρεψε.